2 listopada – Dzień Zaduszny

2 listopada - Dzień Zaduszny Fot. Paweł Kęska – fotoKAI

Kościół katolicki wspomina dziś wszystkich wiernych zmarłych. Dzień Zaduszny to czas szczególnej modlitwy do Boga, by zmarli mieli udział w Chrystusowym zwycięstwie nad śmiercią. Dotyczy to zwłaszcza tych, którzy po śmierci potrzebują oczyszczenia w miłości, czyli czyśćca, który jest „przedsionkiem nieba”.

Dogmat o istnieniu czyśćca Kościół ogłosił na Soborze w Lyonie w 1274 r., a potwierdził i wyjaśnił na Soborze Trydenckim (1545-1563) w osobnym dekrecie. Opiera się na przesłankach zawartych w Piśmie św. oraz na sięgającej II wieku tradycji kościelnej. Duży wkład w rozwój nauki o czyśćcu wniósł św. Augustyn. Dogmat podkreśla dwie prawdy: istnienie czyśćca jako pośmiertnej kary za grzechy oraz możliwość i potrzebę modlitwy i ofiary w intencji dusz czyśćcowych.

Ci zmarli, którzy po śmierci doświadczają czyśćca, są już bezpieczni, bo znaleźli się w Bożych rękach. Mogą być pewni zbawienia, na którego pełnię muszą się jeszcze przygotować. Czyściec jest „przedsionkiem nieba”. Jest wyrazem Bożego miłosierdzia, które oczyszcza tych, którzy za życia na ziemi nie wydoskonalili się w pełni w miłości do Boga, bliźniego i samego siebie. Stanu czyśćca nie należy pojmować jedynie jako kary, lecz jako przygotowanie do pełnego zjednoczenia z Bogiem w niebie. Aby zmarli mieli udział w Chrystusowym zwycięstwie nad śmiercią, oczyszczenie winno być całkowite.

Przez czyściec przechodzą dusze, które zeszły z tego świata w grzechach powszednich i nie odbyły jeszcze na ziemi całej doczesnej kary za grzechy. Istotą kary doświadczanej po śmierci wydaje się tymczasowa rozłąka z Bogiem i oczekiwanie na spotkanie z Nim. Dusza ludzka, poznając po śmierci Boga jako pełnię miłości, pragnie zjednoczenia z Nim, a równocześnie rozpoznaje, że jeszcze nie jest tego godna, i szuka możliwości oczyszczenia. Bóg w swoim miłosierdziu odpowiada na to pragnienie poprzez działanie, które nazywamy czyśćcem.

W związku z okresem modlitw za zmarłych można uzyskać dla nich odpusty. Należy nawiedzić pobożnie cmentarz w dniach 1-8 listopada i modlić się za dusze zmarłych, przy zachowaniu stałych warunków odpustu: stanu łaski uświęcającej, przyjętej w tym samym dniu Komunii św., wolności od przywiązania do grzechu (nawet lekkiego) i modlitwy w intencjach Ojca Świętego (np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Mario”). W samym dniu 2 listopada – przy zachowaniu tych samych warunków – również można uzyskać odpust za zmarłych związany z nawiedzeniem kościoła lub publicznej kaplicy i odmówieniem w nich modlitwy „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”.

Pamięć o zmarłych była czczona już w czasach pogańskich. W Rzymie obchodzono pogańskie rytuały w lutym każdego roku. Chrześcijanie przejęli tę cześć obrzędów, która nie była sprzeczna z wiarą. Wspominano najbliższą rodzinę. Powszechne wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych spotykamy dopiero w VII wieku. Narodziny Dnia Zadusznego przypadają na 998 r., kiedy to w klasztorach podległych opactwu Cluny zaczęto obchodzić 2 listopada wspomnienie zmarłych. Poprzez kluniackie klasztory zwyczaj rozpowszechnił się na północ od Alp. Dotarł także do Rzymu, ale dopiero około XII wieku. Z kolei w XV wieku wśród hiszpańskich dominikanów rozpowszechnił się zwyczaj odprawiania w tym dniu trzech Mszy św. przez każdego z kapłanów. Stopniowo papieże rozciągnęli ten przywilej wielokrotnego odprawiania Mszy św. na cały Kościół.

W obliczu Bożego Miłosierdzia, któremu zawierzamy zmarłych, istotne wydaje się nie tyle nastawienie ilościowe na wielokrotne sprawowanie tego dnia Eucharystii, ale głęboka wiara wypływająca z przeżywania paschalnej tajemnicy Chrystusa. Zreformowana liturgia mszalna odeszła od średniowiecznych form „przepełnionych lękiem – jak pisze teolog liturgii Michael Kunzler – i beznadziejną ciemnością liturgii zmarłych, nastawionej treściowo głównie na straszliwy sąd i grzeszność człowieka”.

Obecnie 2 listopada Kościół w modlitwie z ufnością zwraca się do Boga, by zmarli mieli udział w Chrystusowym zwycięstwie nad śmiercią.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Dział intencji i liturgii, wprowadziła Mirka Zielińska. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „2 listopada – Dzień Zaduszny

  1. Dies irae – Sekwencja z Mszy św. za zmarłych

    Dies irae, dies illa,
    Solvet saeclum in favilla:
    Teste David cum Sibylla.

    Quantus tremor est futurus,
    Quando iudex est venturus,
    Cuncta stricte discussurus!

    Tuba, mirum spargens sonum
    Per sepulcra regionum,
    Coget omnes ante thronum.

    Mors stupebit et natura,
    Cum resurget creatura,
    Iudicandi responsura.

    Liber scriptus proferetur,
    In quo totum continetur,
    Unde mundus iudicetur.

    Iudex ergo cum sedebit,
    Quidquid latet, apparebit:
    Nil inultum remanebit.

    Quid sum miser tunc dicturus?
    Quem patronum rogaturus,
    Cum vix iustus sit securus?

    Rex tremendae maiestatis,
    Qui salvandos salvas gratis,
    Salva me, fons pietatis.

    Recordare, Iesu pie,
    Quod sum causa tuae viae:
    Ne me perdas illa die.

    Quaerens me, sedisti lassus:
    Redemisti Crucem passus:
    Tantus labor non sit cassus.

    Iuste iudex ultionis,
    Donum fac remissionis
    Ante diem rationis.

    Ingemisco, tamquam reus:
    Culpa rubet vultus meus:
    Supplicanti parce, Deus.

    Qui Mariam absolvisti,
    Et latronem exaudisti,
    Mihi quoque spem dedisti.

    Preces meae non sunt dignae:
    Sed tu bonus fac benigne,
    Ne perenni cremer igne.

    Inter oves locum praesta,
    Et ab haedis me sequestra,
    Statuens in parte dextra.

    Confutatis maledictis,
    Flammis acribus addictis:
    Voca me cum benedictis.

    Oro supplex et acclinis,
    Cor contritum quasi cinis:
    Gere curam mei finis.

    Lacrimosa dies illa,
    Qua resurget ex favilla
    Iudicandus homo reus:

    Huic ergo parce, Deus.
    Pie Iesu Domine,
    Dona eis requiem.
    Amen.

    W gniewu dzień, w tę pomsty chwilę,
    Świat w popielnym legnie pyle:
    Zważ Dawida i Sybillę.

    Jakiż będzie płacz i łkanie,
    Gdy dzieł naszych sędzia stanie,
    Odpowiedzieć każąc za nie.

    Trąba groźnym zabrzmi tonem
    Nad grobami śpiących zgonem,
    Wszystkich stawi nas przed tronem.

    Śmierć z naturą się zadziwi,
    Gdy umarli wstaną żywi,
    Win brzemieniem nieszczęśliwi.

    Księgi się otworzą karty,
    Gdzie spis grzechów jest zawarty,
    Za co świat karania warty.

    Kiedy sędzia więc zasiędzie,
    Wszystko tajne jawnym będzie,
    Gniewu dłoń dosięże wszędzie.

    Cóż mam, nędzarz, ku obronie,
    Czyją pieczą się zasłonię,
    Gdy i święty zadrży w łonie?

    Panie w grozie swej bezmierny,
    Zbawisz z łaski lud Twój wierny,
    Zbaw mnie, zdroju miłosierny.

    Racz pamiętać, Jezu drogi,
    Żeś wziął dla mnie żywot srogi,
    Nie gub mnie w dzień straszny trwogi.

    Długoś szukał mnie znużony,
    Zbawił krzyżem umęczony,
    Niech ten trud nie będzie płony.

    Sędzio pomsty sprawiedliwy,
    Bądź mym grzechom litościwy,
    Zanim przyjdzie sąd straszliwy.

    Jęcząc, pomnąc win bezdroże,
    Wstydem me oblicze gorze,
    Szczędź mnie, błagam, Panie Boże.

    Ty coś Marii grzech wybaczył
    I wysłuchać łotra raczył,
    Nie pozwolisz, bym zrozpaczył.

    Choć niegodne me błaganie,
    Nie daj mi, dobroci Panie,
    W ognia wieczne wpaść otchłanie.

    Daj mi mieszkać w owiec gronie,
    Z dala kozłów, przy Twym tronie
    Postaw mnie po prawej stronie.

    Gdy uśmierzysz potępionych,
    Srogim żarom przeznaczonych,
    Weź mnie do błogosławionych.

    Błagam kornie bijąc czołem,
    Z sercem, co się zda popiołem,
    Wspomóż mnie nad śmierci dołem.

    O dniu jęku, o dniu szlochu,
    Kiedy z popielnego prochu
    Człowiek winny na sąd stanie.

    Oszczędź go, o dobry Boże,
    Jezu nasz, i w zgonu porze
    Daj mu wieczne spoczywanie.
    Amen

  2. Odpusty dla dusz w czyśćcu cierpiących w dniach 1-8 listopada
    2014-10-31

    Wierni, którzy nabożnie odwiedzą cmentarz i pomodlą się za zmarłych, mogą zyskać odpust dla dusz w czyśćcu cierpiących. Odpust ten w dniach od 1 do 8 listopada jest odpustem zupełnym, a w pozostałych dniach roku jest odpustem cząstkowym. Jest to odpust pod zwykłymi warunkami. Odpust zupełny można zyskać dla jednej duszy w czyśćcu cierpiącej jeden raz na dzień.

    Wierni, którzy w dniach 1-2 listopada odwiedzą kościół lub kaplicę w celu przyjścia z pomocą duszom zmarłych i odmówią tam Ojcze nasz, Wierzę, mogą zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami. Odpust ten można zyskać od południa 1 listopada, aż do północy z 2 na 3 listopada.

    Warunki uzyskania odpustu zupełnego:
    Wzbudzić intencję jego otrzymania.
    Być w stanie łaski uświęcającej.
    Wyzbyć się przywiązania do jakiegokolwiek grzechu.
    Przyjąć w tym dniu Komunię Świętą.
    Odnowić naszą jedność ze wspólnotą Kościoła poprzez odmówienie: „Ojcze nasz”, „Wierzę w Boga” oraz modlitwy w intencjach bliskich Ojcu Świętemu.

    W intencjach Ojca Świętego można odmówić „Zdrowaś Maryjo”, lub jakąkolwiek inną modlitwę. Jeżeli nie spełnia się wszystkich wymaganych warunków, wówczas odpust ten może być tylko cząstkowy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s