Dział Intencji i Liturgii 1 października

Ten wpis został opublikowany w kategorii Inne. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

9 odpowiedzi na „Dział Intencji i Liturgii 1 października

  1. sobota
    01 października 2011

    św. Teresa od Dzieciątka Jezus, dziewica i doktor Kościoła, wspomnienie obowiązkowe,

    Patroni (wg. Martyrologium Romanum)
    św. Romanus, św. Melorus lub Mylor, św. Bavo lub Allowin, św. Teresa z Lisieux (od Dziec. Jezus), dz. i dr Kościoła*, św. Jan z Dukli (poza Polską)
    Święta Teresa od Dzieciątka Jezus,
    dziewica i doktor Kościoła

    Święta Teresa od Dzieciątka Jezus, zwana także Małą Tereską (dla odróżnienia od św. Teresy z Avila, zwanej Wielką) albo Teresą z Lisieux, urodziła się w Alencon (Normandia) w nocy z 2 na 3 stycznia 1873 r. jako dziewiąte dziecko Ludwika i Zofii. Kiedy miała 4 lata, umarła jej matka. Wychowaniem dziewcząt zajął się ojciec. Teresa po śmierci matki obrała sobie za Matkę Najświętszą Maryję Pannę. W tym samym roku (1877) ojciec przeniósł się z pięcioma swoimi córkami do Lisieux. W latach 1881-1886 oddał Teresę do internatu sióstr benedyktynek w Lisieux, które w swoim opactwie miały także szkołę z internatem dla dziewcząt.
    25 marca 1883 r. dziesięcioletnia Teresa zapadła na ciężką chorobę, która trwała do 13 maja. Jak sama wyznała, uzdrowiła ją cudownie Matka Boża. W roku 1884 Teresa przyjęła pierwszą Komunię świętą. Odtąd przy każdej Komunii świętej powtarzała z radością: „Już nie ja żyję, ale żyje we mnie Jezus”. W tym samym roku otrzymała sakrament Bierzmowania.
    Przez ponad rok dręczyły ją poważne skrupuły. Jak sama wyznała, swoje uleczenie z tej duchowej choroby zawdzięczała swoim 4 siostrom, zmarłym w latach niemowlęcych. W pamiętniku swoim zapisała, że w czasie pasterki w noc Bożego Narodzenia przeżyła „całkowite nawrócenie”. Postanowiła całkowicie zapomnieć o sobie, a oddać się Jezusowi i sprawie zbawienia dusz. Zaczęła odczuwać gorycz i wstręt do przyjemności i ponęt ziemskich. Ogarnęła ją tęsknota za modlitwą, rozmową z Bogiem. Odtąd zaczęła się jej wielka droga ku świętości. Miała zaledwie 13 lat.
    Niedługo potem skazano na śmierć głośnego bandytę, który był postrachem całej okolicy, Pranziniego. Teresa miała wtedy 14 lat. Dowiedziała się z gazet, że zbrodniarz ani myśli pojednać się z Panem Bogiem. Postanowiła zdobyć jego duszę dla Jezusa. Zaczęła się serdecznie modlić o jego nawrócenie. Ofiarowała też w jego intencji specjalne pokuty i umartwienia. Wołała: „Jestem pewna, Boże, że przebaczysz temu biednemu człowiekowi (…). Oto mój pierwszy grzesznik. Dla mojej pociechy spraw, aby okazał jakiś znak skruchy”. Nadszedł czas egzekucji, lecz bandyta nawet wtedy odrzucił kapłana. A jednak ku zdziwieniu wszystkich, kiedy miał podstawić głowę pod gilotynę, nagle zwrócił się do kapłana, poprosił o krzyż i zaczął go całować. Na wiadomość o tym Teresa zawołała szczęśliwa: „To mój pierwszy syn!”

    Kiedy Teresa miała 15 lat, zapukała do bramy Karmelu, prosząc o przyjęcie. Przełożona jednak, widząc wątłą i bardzo młodą panienkę, nie przyjęła Teresy, obawiając się, że nie przetrzyma tak trudnych i surowych warunków życia. Teresa jednak nie dała za wygraną, ale udała się o pomoc do miejscowego biskupa. Ten jednak zasłonił się prawem kościelnym, które nie zezwala w tak młodym wieku wstępować do zakonu. W tej sytuacji dziewczyna nakłoniła ojca, by pojechał z nią do Rzymu. Leon XIII obchodził właśnie złoty jubileusz swojego kapłaństwa (1887). Teresa upadła przed nim na kolana i zawołała: „Ojcze święty, pozwól, abym dla uczczenia Twego jubileuszu mogła wstąpić do Karmelu w piętnastym roku życia”. Papież nie chciał jednak uczynić wyjątku. Teresa chciała się wytłumaczyć, ale gwardia papieska usunęła ją siłą, by także inni mogli – zgodnie z ówczesnym zwyczajem – ucałować nogi papieża.
    Marzenie Teresy spełniło się dopiero po roku. Została przyjęta najpierw w charakterze postulantki, potem nowicjuszki. Zaraz przy wejściu do klasztoru uczyniła postanowienie: „Chcę być świętą”. W styczniu 1889 r. odbyły się jej obłóczyny i otrzymała imię: Teresa od Dzieciątka Jezus i od Świętego Oblicza. Jej drugim postanowieniem było: „Przybyłam tutaj, aby zbawiać dusze, a nade wszystko, by się modlić za kapłanów”. W roku 1890 złożyła śluby i uroczystą profesję. W dwa lata potem po raz ostatni odwiedził siostrę Teresę ojciec. Cierpiał już wtedy na zaburzenia umysłowe, ale rozpoznał córkę i powiedział do niej na pożegnanie: „W niebie”. Przełożona poznała się na niezwykłej cnocie młodej siostry, skoro zaledwie w trzy lata po złożeniu ślubów wyznaczyła ją na mistrzynię nowicjuszek. Obowiązek ten Teresa spełniała do śmierci, to jest przez cztery lata.
    W zakonnym życiu zadziwiała jej dojrzałość duchowa. Starała się doskonale spełniać wszystkie, nawet najmniejsze obowiązki. Nazwała tę drogę do doskonałości „małą drogą dziecięctwa Bożego”. Widząc, że miłość Boga jest zapomniana, oddała się Bogu jako ofiara za zbawienie świata. Swoje przeżycia i cierpienia opisała w księdze „Dzieje duszy”.

    Zanim zapadła na śmiertelną chorobę, Teresa była wyjątkowo surowo traktowana przez przełożoną, która uważała, że dziewczyna lekkomyślnie i niepoważnie zgłosiła się do Karmelu. Jej stały uśmiech brała za lekkie traktowanie swojej profesji. Także zakonnica, którą się nią opiekowała dla jej wieku i kalectwa, nie umiała zdobyć się na słowo podzięki, ale często ją rugała i mnożyła swoje wymagania. Teresa cieszyła się z tych krzyży, bo widziała w nich piękny prezent, jaki może złożyć Bogu.
    Na rok przed śmiercią zaczęły pojawiać się u Teresy pierwsze objawy daleko już posuniętej gruźlicy: wysoka gorączka, osłabienie, zanik apetytu, a nawet krwotoki. Pierwszy krwotok zaalarmował klasztor w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek. Mimo to siostra Teresa spełniała nadal wszystkie zlecone jej obowiązki: mistrzyni, zakrystianki i opiekunki jednej ze starszych sióstr. Zima w roku 1896/1897 była wyjątkowo surowa. Klasztor zaś był nie ogrzewany. Teresa przeżywała prawdziwe tortury. Nękał ją uciążliwy kaszel i duszność. Przełożona zlekceważyła jej stan. Nie oddano jej do infirmerii ani nie wezwano lekarza. Uczyniono to dopiero wtedy, kiedy stan był już beznadziejny. Jeszcze wówczas zastosowano wobec chorej drakońskie środki, takie jak stawianie baniek. Z poranionymi plecami i piersiami musiała iść do normalnych zajęć i pokut zakonnych, nawet do prania. Do infirmerii posłano ją dopiero w lipcu roku 1897, gdzie też po kilkunastu tygodniach niezwykłych mąk 30 września 1897 roku zmarła, zapowiedziawszy: „Chcę, przebywając w niebie, czynić dobro na ziemi. Po śmierci spuszczę na nią deszcz róż”.

    Pius XI beatyfikował ją w 1923 r., a już w dwa lata później – kanonizował ją. W 1927 r. ogłosił ją, obok św. Franciszka Ksawerego, główną patronką misji katolickich. W roku 1890 bowiem – a więc jeszcze za życia Teresy – klasztor w Sajgonie zamierzał otworzyć w Hanoi drugi klasztor karmelitanek na ziemiach wietnamskich. W tej sprawie zwrócono się do klasztoru macierzystego w Lisieux o pomoc. Siostry zamierzały wysłać pomoc także w personelu. Wśród pierwszych ochotniczek była także siostra Teresa od Dzieciątka Jezus. Ustalenia trwały jednak zbyt długo; Teresa zachorowała i zmarła.
    W roku 1944 Pius XII ogłosił św. Teresę drugą, obok św. Joanny d’Arc, patronką Francji. W 1999 r. Jan Paweł II ogłosił św. Teresę doktorem Kościoła. Jest patronką zakonów: karmelitanek, teresek, terezjanek; archidiecezji łódzkiej.

    W ikonografii św. Teresa przedstawiana jest na podstawie autentycznych fotografii. Jej atrybutami są: Dziecię Jezus, księga, pęk róż, pióro pisarskie.

  2. Czytania
    Ba 4, 5-12
    27-29
    Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego przez ofiary składane złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała.
    Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: „Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.
    Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który na was to dopuścił, będzie pamiętał o was. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym”.
    http://biblijni.pl/

  3. Ewangelia
    Łk 10,17-24

    Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: „Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają”.
    Wtedy rzekł do nich: „Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”.
    W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”.
    Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: „Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli”.

    http://biblijni.pl/

  4. Komentarz liturgiczny
    Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.
    Łk 10, 21

    Im bardziej próbuję zgłębić Boże plany, tym większy mętlik mam w głowie. Mimo, że z Bogiem staram się spotykać każdego dnia, to często odnoszę wrażenie, że zupełnie Go nie rozumiem, nie dostrzegam logiki w Jego zamysłach.

    Zbyt często zapominam, że ta ludzka logika ni jak, ma się do bożej. Aby zrozumieć to, co On dla mnie przygotował, muszę zostawić na boku całą swoją wiedzę, zarozumiałość, egoizm, pychę. Muszę wręcz z dziecięcą naiwnością zaufać Mu bezgranicznie – bo tylko wtedy w moim życiu dzieją się te najpiękniejsze i najważniejsze rzeczy.

    ks. Piotr

  5. Jutrznia

    K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
    W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
    Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze,
    i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

    Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

    HYMN
    LG tom IV: DK, str. 1547-1548; LG skrócone: DK, str. 1689-1690

    1 Nauczycielu wieczny i łaskawy,
    Chryste, coś twórcą prawa odkupienia,
    Ty masz na zawsze, jak wierzymy wszyscy,
    Słowa żywota.

    2 Dobry Pasterzu, władco całej ziemi,
    Daj Kościołowi moc, by jego słowa
    Były dla świata prawdą jaśniejącą
    Pośród ciemności.

    3 Ty wzbudzasz ludzi o natchnionej myśli,
    Którzy są dla nas jak złociste gwiazdy;
    Przez nich tłumaczysz święte tajemnice
    Życia wiecznego.

    4 Chwała niech będzie Tobie, Boski Mistrzu,
    Który napełniasz swoim Duchem mędrców,
    Aby ich wiedza stała się dla wiernych
    Blaskiem poznania.

    5 Ta zaś, której dziś obchodzimy święto,
    Swoją modlitwą niech nam dopomoże
    Zdążać ku Tobie drogą pełną światła,
    Aby Cię wielbić. Amen.

    PSALMODIA
    Antyfony – LG tom IV: Sobota II, str. 735-739; LG skrócone: Sobota II, str. 937-940
    Psalmy – LG tom IV: Sobota II, str. 736-738; LG skrócone: Sobota II, str. 937-940

    1 ant. Rano głosimy Twą łaskawość, Panie, * a wierność Twoją nocami.

    Psalm 92
    Doskonałość Boża
    Psalm ten wysławia dzieła Jednorodzonego (św. Atanazy)

    W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tego psalmu.

    Dobrze jest dziękować Panu, *
    śpiewać Twojemu imieniu, Najwyższy,
    Rano głosić łaskawość Twoją, *
    a wierność Twoją nocami,
    Na harfie dziesięciostrunnej i lirze, *
    pieśnią przy dźwiękach cytry.
    Bo weselę się, Panie, Twoimi czynami, *
    raduję się dziełami rąk Twoich.
    Jak wielkie są dzieła Twoje, Panie, *
    i jakże głębokie Twe myśli!
    Nie zna ich człowiek nierozumny *
    i głupiec ich nie pojmuje.
    Chociaż występni się plenią jak zielsko, *
    a złoczyńcy jaśnieją przepychem,
    I tak pójdą na wieczną zagładę, *
    Ty zaś, Panie, na wieki jesteś wywyższony.
    Bo oto wrogowie Twoi, Panie, †
    bo oto wrogowie Twoi poginą, *
    rozproszą się wszyscy złoczyńcy.
    Dałeś mi siłę bawołu, *
    skropiłeś mnie świeżym olejkiem.
    Moje oko spogląda z góry na nieprzyjaciół, †
    a uszy me usłyszały o klęsce przeciwników, *
    tych, którzy na mnie powstają.
    Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, *
    rozrośnie się jak cedr na Libanie.
    Zasadzeni w domu Pańskim *
    rozkwitną na dziedzińcach Boga naszego.
    Nawet i w starości wydadzą owoc, *
    zawsze pełni życiodajnych soków,
    Aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy; *
    On moją Opoką i nie ma w Nim nieprawości.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Rano głosimy Twą łaskawość, Panie, / a wierność Twoją nocami.

    2 ant. Uznajcie wielkość * naszego Boga.

    Pieśń (Pwt 32, 1-12)
    Dobrodziejstwa Boże dla narodu wybranego
    Ileż razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, Jeruzalem, jak ptak swe pisklęta zbiera pod skrzydła (Mt 23, 37)

    W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tej pieśni.

    Uważajcie, niebiosa, na to, co powiem, *
    słuchaj, ziemio, głosu mojego.
    Jak deszcz niech spływa moje pouczenie, *
    jak rosa niech pada me słowo,
    Jak deszcz rzęsisty na zieleń, *
    jak deszcz życiodajny na trawę!
    Oto będę głosić imię Pana; *
    uznajcie wielkość naszego Boga!
    On jest Opoką, a Jego dzieło doskonałe, *
    wszystkie Jego drogi są słuszne.
    On jest Bogiem wiernym i nie zawodzi, *
    On sprawiedliwy i prawy.
    Przestali być Jego dziećmi, †
    bo grzech popełnili, *
    pokolenie przewrotne i zakłamane.
    Więc tak chcesz odpłacić Panu, *
    ludu głupi i bezrozumny?
    Czyż nie On jest twoim Ojcem i Stwórcą, *
    który cię uczynił i dał ci życie?
    Wspomnij na dni, które przeminęły, *
    rozważ lata poprzednich pokoleń.
    Zapytaj swego ojca, by cię pouczył, *
    i twoich starców, niech ci opowiedzą,
    Jak to Najwyższy obdarzał dziedzictwem narody *
    i rozdzielał synów człowieczych.
    Wtedy wytyczył granice dla ludów *
    według liczby synów Boga sprawiedliwego,
    Bo Jego lud jest własnością Pana, *
    Jakub Jego wyłącznym dziedzictwem.
    Znalazł go na ziemi pustynnej, *
    na odludziu, gdzie brzmiały tylko dzikie głosy.
    Opiekował się nim i pouczał, *
    strzegł jak źrenicy oka.
    Jak orzeł, który krąży nad gniazdem, *
    by z niego wywabić swe pisklęta,
    I bierze je na skrzydła rozpostarte, *
    niosąc je na samym sobie,
    Tak Pan go prowadził, *
    a nie było z nim obcego boga.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Uznajcie wielkość naszego Boga.

    3 ant. Panie, jak przedziwne jest Twoje imię * na całej ziemi.

    Psalm 8
    Wielkość Stwórcy i godność człowieka
    Bóg wszystko poddał pod stopy Chrystusa, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła (Ef 1, 22)

    W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj link do papieskiej katechezy na temat tego psalmu.

    O Panie, nasz Panie, †
    jak przedziwne jest Twoje imię na całej ziemi! *
    Tyś swój majestat wyniósł nad niebiosa.
    Sprawiłeś, że na przekór Twoim przeciwnikom †
    usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę, *
    aby poskromić nieprzyjaciela i wroga.
    Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło palców Twoich, *
    na księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
    Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
    czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?
    Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
    uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
    Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
    wszystko złożyłeś pod jego stopy:
    Owce i bydło wszelakie, *
    i dzikie zwierzęta,
    Ptaki niebieskie i ryby morskie, *
    wszystko, co szlaki mórz przemierza.
    O Panie, nasz Panie, *
    jak przedziwne jest Twoje imię na całej ziemi!
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Panie, jak przedziwne jest Twoje imię / na całej ziemi.

    CZYTANIE
    LG tom IV: DK, str. 1548;
    LG skrócone: DK, str. 1690
    Mdr 7, 13-14

    Rzetelnie poznałem Mądrość, bez zazdrości przekazuję i nie chowam dla siebie jej bogactwa. Jest bowiem dla ludzi skarbem nieprzebranym: ci, którzy go zdobyli, przyjaźń sobie Bożą zjednali, podtrzymani darami, co biorą początek z karności.

    RESPONSORIUM KRÓTKIE
    LG tom IV: DK, str. 1548; LG skrócone: DK, str. 1690

    K. Mądrość świętych * Głoszą narody.
    W. Mądrość świętych / Głoszą narody.
    K. Kościół sławi ich wielkość.
    W. Głoszą narody.
    K. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
    W. Mądrość świętych / Głoszą narody.

    PIEŚŃ ZACHARIASZA
    LG tom IV: Własne, str. 1230;
    LG skrócone: Własne, str. 1491
    Łk 1, 68-79

    Ant. Jeśli się nie odmienicie * i nie staniecie jak dzieci, / nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

    Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, *
    bo lud swój nawiedził i wyzwolił.
    I wzbudził dla nas moc zbawczą *
    w domu swego sługi Dawida.
    Jak zapowiedział od dawna *
    przez usta swych świętych proroków,
    Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół *
    i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
    Że naszym ojcom okaże miłosierdzie *
    i wspomni na swe święte przymierze,
    Na przysięgę, którą złożył *
    ojcu naszemu Abrahamowi.
    Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, *
    służyć Mu będziemy bez trwogi,
    W pobożności i sprawiedliwości przed Nim *
    po wszystkie dni nasze.
    A ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego, *
    gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi.
    Jego ludowi dasz poznać zbawienie *
    przez odpuszczenie grzechów.
    Dzięki serdecznej litości naszego Boga, *
    z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce,
    By oświecić tych, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, *
    aby nasze kroki skierować na drogę pokoju.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Jeśli się nie odmienicie / i nie staniecie jak dzieci, / nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

    PROŚBY
    LG tom IV: Dz, str. 1563; LG skrócone: Dz, str. 1698-1699

    Chrystus jest Oblubieńcem i nagrodą dziewic. Uwielbiajmy Go z radością i wołajmy do Niego:
    Nagrodo dziewic, wysłuchaj nas, Panie.

    Chryste, Ciebie święte dziewice umiłowały jako jedynego Oblubieńca,
    – spraw, aby nic nas nie odłączyło od Twojej miłości.
    Nagrodo dziewic, wysłuchaj nas, Panie.

    Ty ukoronowałeś swą Matkę, Maryję, na Królową dziewic,
    – spraw za Jej wstawiennictwem, abyśmy zawsze służyli Tobie z czystym sercem.
    Nagrodo dziewic, wysłuchaj nas, Panie.

    Przez orędownictwo dziewic, które czystym i niepodzielnym sercem służyły Tobie,
    – spraw, aby dobra tego przemijającego świata nigdy nas nie odłączyły od Ciebie.
    Nagrodo dziewic, wysłuchaj nas, Panie.

    Panie Jezu, Oblubieńcze, Twego przyjścia oczekiwały roztropne dziewice,
    – spraw, abyśmy oczekiwali Ciebie w czujności i nadziei.
    Nagrodo dziewic, wysłuchaj nas, Panie.

    Za wstawiennictwem świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, która należała do mądrych i roztropnych dziewic,
    – udziel nam niewinności życia i mądrości.
    Nagrodo dziewic, wysłuchaj nas, Panie.

    Modlitwę Pańską można poprzedzić krótką formułą.

    Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
    święć się imię Twoje;
    przyjdź królestwo Twoje;
    bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
    Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;
    i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom;
    i nie wódź nas na pokuszenie,
    ale nas zbaw ode złego.

    MODLITWA
    LG tom IV: Własne, str. 1231; LG skrócone: Własne, str. 1491

    Boże, Ty otwierasz bramy swojego królestwa pokornym i małym, † spraw, abyśmy z ufnością wstępowali w ślady świętej Teresy od Dzieciątka Jezus * i za jej wstawiennictwem osiągnęli Twoją wieczną chwałę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

    Jeśli kapłan lub diakon przewodniczy oficjum, zwraca się do wiernych ze słowami:
    K. Pan z wami.
    W. I z duchem twoim.
    K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący: Ojciec i Syn, † i Duch Święty.
    W. Amen.

    Można użyć innego, uroczystego błogosławieństwa.

    Jeśli wierni mają się rozejść, dodaje się wezwanie:
    K. Idźcie w pokoju Chrystusa.
    W. Bogu niech będą dzięki.

    W razie nieobecności kapłana lub diakona oraz w oficjum odmawianym przez jedną tylko osobę, kończy się tę Godzinę słowami:
    Niech nas Bóg błogosławi, broni od wszelkiego zła i doprowadzi do życia wiecznego. W. Amen.

  6. Modlitwa w ciągu dnia:
    przedpołudniowa

    K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
    W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
    Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze,
    i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

    HYMN
    LG tom IV: Części stałe – tydzień II, str. 501; LG skrócone: wg tabeli stron

    1 Według stałego porządku,
    Gdy trzecia przyszła godzina,
    Moc Boga w Trójcy zjawioną
    Wyznajmy sercem pokornym.

    2 Obyśmy wszyscy się stali
    Mieszkaniem Ducha Świętego,
    Który w tej właśnie godzinie
    Napełnił uczniów Chrystusa.

    3 Odtąd bezmiarem swej łaski
    Wzbogaca całe stworzenie
    Ten, który dla nas w nagrodę
    Założył w niebie królestwo.

    4 Ojcu i Jego Synowi
    Z Najświętszym Duchem miłości
    Chwała, podzięka i hołdy
    Niech będą teraz i zawsze. Amen.

    PSALMODIA
    Antyfony – LG tom IV: Sobota II, str. 740-742; LG skrócone: wg tabeli stron
    Psalmy – LG tom IV: Sobota II, str. 740-742; LG skrócone: wg tabeli stron

    1 ant. Niebo i ziemia przeminą, * ale moje słowa nie przeminą.

    Psalm 119, 81-88
    XI (Kaf)
    Zaufanie Bogu w czasie cierpienia

    Słabnie moja dusza dążąc ku Twemu zbawieniu, *
    pokładam nadzieję w Twoim słowie, Panie.
    Słabną moje oczy wyglądając Twego słowa: *
    kiedyż mi ześlesz pociechę?
    Bo chociaż jestem jak bukłak wysuszony w dymie, *
    nie zapominam o Twoich ustawach.
    Ile dni Twojemu słudze zostaje? *
    Kiedy wydasz wyrok na prześladowców moich?
    Doły na mnie wykopali zuchwalcy, *
    którzy nie postępują według Twego Prawa.
    Wszystkie Twoje przykazania są prawdziwe. *
    Gdy prześladują mnie kłamstwem, Ty mi dopomóż.
    Niemal już mnie dobijali na ziemi, *
    ja zaś nie porzuciłem Twoich postanowień.
    Według swej łaski zapewnij mi życie, *
    ja zaś chcę przestrzegać napomnień ust Twoich.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Niebo i ziemia przeminą, / ale moje słowa nie przeminą.

    2 ant. Ty, Panie, jesteś dla mnie obroną, * wieżą warowną przeciwko wrogowi.

    Psalm 61
    Modlitwa wygnańca
    Modlitwa sprawiedliwego, który ma nadzieję radości wiecznej (św. Hilary)

    Usłysz, Boże, moje wołanie, *
    zważ na moją modlitwę.
    Do Ciebie wołam z krańców ziemi, †
    gdy słabnie moje serce. *
    Na skałę mnie wprowadź zbyt dla mnie wysoką.
    Bo Ty jesteś dla mnie obroną, *
    wieżą warowną przeciwko wrogowi.
    Chciałbym zawsze mieszkać w Twoim przybytku, *
    chronić się w cieniu Twych skrzydeł.
    Bo Ty, Boże, wysłuchujesz mych ślubów *
    i spełniasz życzenia tych, którzy wielbią Twoje imię.
    Przydawaj dni do dni króla, *
    niech dorówna latami wszystkim pokoleniom.
    Niech na wieki króluje przed Bogiem, *
    ześlij łaskę i wierność, aby go strzegły.
    Wówczas zawsze będę opiewał Twe imię *
    i dnia każdego wypełniał moje śluby.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Ty, Panie, jesteś dla mnie obroną, / wieżą warowną przeciwko wrogowi.

    3 ant. Zachowaj, Panie, moje życie * od lęku przed wrogiem.

    Psalm 64
    Bóg sądzi prześladowców
    Psalm ten najbardziej ukazuje Mękę Pana (św. Augustyn)

    Boże, słuchaj głosu mego, gdy się żalę, *
    zachowaj me życie od lęku przed wrogiem.
    Chroń mnie przed gromadą nikczemnych *
    i przed zgrają złoczyńców.
    Ostrzą oni jak miecz swe języki, †
    a zatrute słowa kierują jak strzały, *
    by z ukrycia ugodzić niewinnego.
    Strzelają znienacka bez żadnej obawy, *
    umacniają się w złym zamiarze.
    Zamyślają potajemnie zastawić sidła †
    mówiąc: „Któż nas zobaczy, *
    kto odkryje naszą tajemnicę?”
    Obmyślili zasadzkę, ukrywają swe plany; *
    podobne do przepaści jest serce i wnętrze człowieka.
    Lecz Bóg strzałami w nich godzi *
    i nagle odnoszą rany.
    Własny język upadek im gotuje, *
    a wszyscy, którzy to widzą, potrząsają głowami.
    Ludzie ogarnięci bojaźnią †
    sławią dzieło Boga *
    i rozważają Jego nakazy.
    Sprawiedliwy weseli się w Panu, †
    do Niego się ucieka, *
    a wszyscy prawego serca się chlubią.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Zachowaj, Panie, moje życie od lęku przed wrogiem.

    CZYTANIE – ROZWAŻANIE
    LG tom IV: Sobota II, str. 742;
    LG skrócone: wg tabeli stron
    Pwt 8, 5b-6

    Jak wychowuje człowiek swego syna, tak Pan, Bóg twój, wychowuje ciebie. Strzeż więc nakazów Pana, Boga twego, chodząc Jego drogami, by żyć w bojaźni przed Nim.

    K. Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki.
    W. Sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne.

    MODLITWA
    LG tom IV: Sobota II, str. 742; LG skrócone: wg tabeli stron

    Módlmy się. Panie Boże, Ojcze wszechmogący, udziel nam światła Ducha Świętego, † broń nas, korzących się przed Twoim majestatem, od wszelkich niebezpieczeństw, * abyśmy z radością Ciebie chwalili. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

    We wspólnym odprawianiu oficjum:

    K. Błogosławmy Panu.
    W. Bogu niech będą dzięki.

  7. Modlitwa w ciągu dnia:
    południowa
    K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
    W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
    Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze,
    i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

    HYMN
    LG tom IV: Części stałe – tydzień II, str. 503; LG skrócone: wg tabeli stron

    1 Szósta nadeszła godzina
    I do modlitwy przyzywa,
    Chwałę więc Bogu należną
    Oddajmy duchem radosnym.

    2 O tej godzinie Baranek
    Odkupił grzechy ludzkości,
    Mocą ofiary krzyżowej
    Straconą cześć nam przywrócił.

    3 Jego to jasność na krzyżu
    Zaćmiła blaski południa,
    Przeto swe serca otwórzmy
    Na dar tak wielkiej światłości.

    4 Ojcu i Jego Synowi
    Z Najświętszym Duchem miłości
    Chwała, podzięka i hołdy
    Niech będą teraz i zawsze. Amen.

    PSALMODIA

    Jeśli odmawia się więcej niż jedną z trzech Godzin Modlitwy w ciągu dnia, w pierwszej z nich należy odmówić psalmy podane poniżej, w następnych – psalmodię dodatkową.

    Antyfony – LG tom IV: Sobota II, str. 740-742; LG skrócone: wg tabeli stron
    Psalmy – LG tom IV: Sobota II, str. 743; LG skrócone: wg tabeli stron

    1 ant. Niebo i ziemia przeminą, * ale moje słowa nie przeminą.

    Psalm 119, 81-88
    XI (Kaf)
    Zaufanie Bogu w czasie cierpienia

    Słabnie moja dusza dążąc ku Twemu zbawieniu, *
    pokładam nadzieję w Twoim słowie, Panie.
    Słabną moje oczy wyglądając Twego słowa: *
    kiedyż mi ześlesz pociechę?
    Bo chociaż jestem jak bukłak wysuszony w dymie, *
    nie zapominam o Twoich ustawach.
    Ile dni Twojemu słudze zostaje? *
    Kiedy wydasz wyrok na prześladowców moich?
    Doły na mnie wykopali zuchwalcy, *
    którzy nie postępują według Twego Prawa.
    Wszystkie Twoje przykazania są prawdziwe. *
    Gdy prześladują mnie kłamstwem, Ty mi dopomóż.
    Niemal już mnie dobijali na ziemi, *
    ja zaś nie porzuciłem Twoich postanowień.
    Według swej łaski zapewnij mi życie, *
    ja zaś chcę przestrzegać napomnień ust Twoich.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Niebo i ziemia przeminą, / ale moje słowa nie przeminą.

    2 ant. Ty, Panie, jesteś dla mnie obroną, * wieżą warowną przeciwko wrogowi.

    Psalm 61
    Modlitwa wygnańca
    Modlitwa sprawiedliwego, który ma nadzieję radości wiecznej (św. Hilary)

    Usłysz, Boże, moje wołanie, *
    zważ na moją modlitwę.
    Do Ciebie wołam z krańców ziemi, †
    gdy słabnie moje serce. *
    Na skałę mnie wprowadź zbyt dla mnie wysoką.
    Bo Ty jesteś dla mnie obroną, *
    wieżą warowną przeciwko wrogowi.
    Chciałbym zawsze mieszkać w Twoim przybytku, *
    chronić się w cieniu Twych skrzydeł.
    Bo Ty, Boże, wysłuchujesz mych ślubów *
    i spełniasz życzenia tych, którzy wielbią Twoje imię.
    Przydawaj dni do dni króla, *
    niech dorówna latami wszystkim pokoleniom.
    Niech na wieki króluje przed Bogiem, *
    ześlij łaskę i wierność, aby go strzegły.
    Wówczas zawsze będę opiewał Twe imię *
    i dnia każdego wypełniał moje śluby.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Ty, Panie, jesteś dla mnie obroną, / wieżą warowną przeciwko wrogowi.

    3 ant. Zachowaj, Panie, moje życie * od lęku przed wrogiem.

    Psalm 64
    Bóg sądzi prześladowców
    Psalm ten najbardziej ukazuje Mękę Pana (św. Augustyn)

    Boże, słuchaj głosu mego, gdy się żalę, *
    zachowaj me życie od lęku przed wrogiem.
    Chroń mnie przed gromadą nikczemnych *
    i przed zgrają złoczyńców.
    Ostrzą oni jak miecz swe języki, †
    a zatrute słowa kierują jak strzały, *
    by z ukrycia ugodzić niewinnego.
    Strzelają znienacka bez żadnej obawy, *
    umacniają się w złym zamiarze.
    Zamyślają potajemnie zastawić sidła †
    mówiąc: „Któż nas zobaczy, *
    kto odkryje naszą tajemnicę?”
    Obmyślili zasadzkę, ukrywają swe plany; *
    podobne do przepaści jest serce i wnętrze człowieka.
    Lecz Bóg strzałami w nich godzi *
    i nagle odnoszą rany.
    Własny język upadek im gotuje, *
    a wszyscy, którzy to widzą, potrząsają głowami.
    Ludzie ogarnięci bojaźnią †
    sławią dzieło Boga *
    i rozważają Jego nakazy.
    Sprawiedliwy weseli się w Panu, †
    do Niego się ucieka, *
    a wszyscy prawego serca się chlubią.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Zachowaj, Panie, moje życie od lęku przed wrogiem.

    CZYTANIE – ROZWAŻANIE
    LG tom IV: Sobota II, str. 743;
    LG skrócone: wg tabeli stron
    1 Krl 2, 2b-3

    Bądź mocny i okaż się mężem. Będziesz strzegł zarządzeń Pana, Boga twego, aby iść za Jego wskazaniami, przestrzegać Jego praw, poleceń i nakazów, aby ci się powiodło wszystko, co zamierzysz, i wszystko, czym się zajmiesz.

    K. Prowadź mnie, Panie, ścieżką Twoich przykazań.
    W. Bo radość mi przynoszą.

    MODLITWA
    LG tom IV: Sobota II, str. 743; LG skrócone: wg tabeli stron

    Módlmy się. Boże, jaśniejący ogniu wiekuistej miłości, † spraw, abyśmy zawsze płonąc Twoją miłością, * kochali Ciebie nade wszystko, a bliźnich dla Ciebie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

    We wspólnym odprawianiu oficjum:

    K. Błogosławmy Panu.
    W. Bogu niech będą dzięki.

  8. Modlitwa w ciągu dnia:
    popołudniowa

    K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
    W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
    Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze,
    i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

    HYMN
    LG tom IV: Części stałe – tydzień II, str. 505; LG skrócone: wg tabeli stron

    1 W hołdzie pokornej modlitwy
    Pochylmy czoła przed Panem;
    Myślą i śpiewem wyznajmy,
    Że Bóg jest w Trójcy jedyny.

    2 Serca bez skazy niech sławią
    Godziny tej tajemnicę:
    Piotr ją objawił w świątyni
    Przez cuda w imię Jezusa.

    3 Duchem i wolą przylgnijmy
    Do Apostołów nauki,
    Oni to mocą Chrystusa
    Bezpieczną wiodą nas drogą.

    4 Ojcu i Jego Synowi
    Z Najświętszym Duchem miłości
    Chwała, podzięka i hołdy
    Niech będą teraz i zawsze. Amen.

    PSALMODIA

    Jeśli odmawia się więcej niż jedną z trzech Godzin Modlitwy w ciągu dnia, w pierwszej z nich należy odmówić psalmy podane poniżej, w następnych – psalmodię dodatkową.

    Antyfony – LG tom IV: Sobota II, str. 740-742; LG skrócone: wg tabeli stron
    Psalmy – LG tom IV: Sobota II, str. 740-742; LG skrócone: wg tabeli stron

    1 ant. Niebo i ziemia przeminą, * ale moje słowa nie przeminą.

    Psalm 119, 81-88
    XI (Kaf)
    Zaufanie Bogu w czasie cierpienia

    Słabnie moja dusza dążąc ku Twemu zbawieniu, *
    pokładam nadzieję w Twoim słowie, Panie.
    Słabną moje oczy wyglądając Twego słowa: *
    kiedyż mi ześlesz pociechę?
    Bo chociaż jestem jak bukłak wysuszony w dymie, *
    nie zapominam o Twoich ustawach.
    Ile dni Twojemu słudze zostaje? *
    Kiedy wydasz wyrok na prześladowców moich?
    Doły na mnie wykopali zuchwalcy, *
    którzy nie postępują według Twego Prawa.
    Wszystkie Twoje przykazania są prawdziwe. *
    Gdy prześladują mnie kłamstwem, Ty mi dopomóż.
    Niemal już mnie dobijali na ziemi, *
    ja zaś nie porzuciłem Twoich postanowień.
    Według swej łaski zapewnij mi życie, *
    ja zaś chcę przestrzegać napomnień ust Twoich.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Niebo i ziemia przeminą, / ale moje słowa nie przeminą.

    2 ant. Ty, Panie, jesteś dla mnie obroną, * wieżą warowną przeciwko wrogowi.

    Psalm 61
    Modlitwa wygnańca
    Modlitwa sprawiedliwego, który ma nadzieję radości wiecznej (św. Hilary)

    Usłysz, Boże, moje wołanie, *
    zważ na moją modlitwę.
    Do Ciebie wołam z krańców ziemi, †
    gdy słabnie moje serce. *
    Na skałę mnie wprowadź zbyt dla mnie wysoką.
    Bo Ty jesteś dla mnie obroną, *
    wieżą warowną przeciwko wrogowi.
    Chciałbym zawsze mieszkać w Twoim przybytku, *
    chronić się w cieniu Twych skrzydeł.
    Bo Ty, Boże, wysłuchujesz mych ślubów *
    i spełniasz życzenia tych, którzy wielbią Twoje imię.
    Przydawaj dni do dni króla, *
    niech dorówna latami wszystkim pokoleniom.
    Niech na wieki króluje przed Bogiem, *
    ześlij łaskę i wierność, aby go strzegły.
    Wówczas zawsze będę opiewał Twe imię *
    i dnia każdego wypełniał moje śluby.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Ty, Panie, jesteś dla mnie obroną, / wieżą warowną przeciwko wrogowi.

    3 ant. Zachowaj, Panie, moje życie * od lęku przed wrogiem.

    Psalm 64
    Bóg sądzi prześladowców
    Psalm ten najbardziej ukazuje Mękę Pana (św. Augustyn)

    Boże, słuchaj głosu mego, gdy się żalę, *
    zachowaj me życie od lęku przed wrogiem.
    Chroń mnie przed gromadą nikczemnych *
    i przed zgrają złoczyńców.
    Ostrzą oni jak miecz swe języki, †
    a zatrute słowa kierują jak strzały, *
    by z ukrycia ugodzić niewinnego.
    Strzelają znienacka bez żadnej obawy, *
    umacniają się w złym zamiarze.
    Zamyślają potajemnie zastawić sidła †
    mówiąc: „Któż nas zobaczy, *
    kto odkryje naszą tajemnicę?”
    Obmyślili zasadzkę, ukrywają swe plany; *
    podobne do przepaści jest serce i wnętrze człowieka.
    Lecz Bóg strzałami w nich godzi *
    i nagle odnoszą rany.
    Własny język upadek im gotuje, *
    a wszyscy, którzy to widzą, potrząsają głowami.
    Ludzie ogarnięci bojaźnią †
    sławią dzieło Boga *
    i rozważają Jego nakazy.
    Sprawiedliwy weseli się w Panu, †
    do Niego się ucieka, *
    a wszyscy prawego serca się chlubią.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Zachowaj, Panie, moje życie od lęku przed wrogiem.

    CZYTANIE – ROZWAŻANIE
    LG tom IV: Sobota II, str. 743;
    LG skrócone: wg tabeli stron
    Jr 6, 16

    Stańcie na drogach i patrzcie, zapytajcie o dawne ścieżki, gdzie jest droga najlepsza, idźcie po niej, a znajdziecie dla siebie wytchnienie.

    K. Napomnienia Twoje, Panie, są moim dziedzictwem na wieki.
    W. Bo są radością mojego serca.

    MODLITWA
    LG tom IV: Sobota II, str. 743; LG skrócone: wg tabeli stron

    Módlmy się. Wysłuchaj nas, Boże, i udziel nam doskonałego pokoju, † abyśmy przez wszystkie dni naszego życia z radością oddawali się Twojej służbie * i za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny doszli do Ciebie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

    We wspólnym odprawianiu oficjum:

    K. Błogosławmy Panu.
    W. Bogu niech będą dzięki.

  9. Kompleta

    K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
    W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
    Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze,
    i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

    W tym miejscu przewidziany jest rachunek sumienia.
    We wspólnie odprawianym oficjum można użyć jednej z formuł aktu pokuty.

    HYMN
    LG tom IV: Części stałe – tydzień III, str. 972; LG skrócone: Części stałe – tydzień III, str. 1167-1168

    1 Wszystkie nasze dzienne sprawy
    Przyjm litośnie, Boże prawy,
    A gdy będziem zasypiali,
    Niech Cię nawet sen nasz chwali.

    2 Twoje oczy obrócone
    Dzień i noc patrzą w tę stronę,
    Gdzie niedołężność człowieka
    Twojego ratunku czeka.

    3 Odwracaj nocne przygody,
    Od wszelakiej broń nas szkody,
    Miej nas zawsze w swojej pieczy,
    Stróżu i Sędzio człowieczy.

    4 A gdy już niebo osiądziem,
    Tobie wspólnie śpiewać będziem,
    Boże w Trójcy niepojęty,
    Święty, na wiek wieków Święty. Amen.

    PSALMODIA
    LG tom IV: Po I Nieszporach, str. 976-977; LG skrócone: Po I Nieszporach, str. 1173-1174

    1 ant. Zmiłuj się nade mną, Panie, * i wysłuchaj moją modlitwę.

    Psalm 4
    Dziękczynienie
    Godnym podziwu uczynił Pan Tego, którego wskrzesił z martwych (św. Augustyn)

    Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, *
    który wymierzasz mi sprawiedliwość.
    Tyś mnie wydźwignął z utrapienia, *
    zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę.
    Jak długo będą ociężałe wasze serca, mężowie? *
    Czemu kochacie marność i szukacie kłamstwa?
    Wiedzcie, że godnym podziwu czyni Pan swego wiernego, *
    Pan mnie wysłucha, gdy będę Go wzywał.
    Zadrżyjcie i już nie grzeszcie, *
    rozważcie na swych łożach i zamilknijcie.
    Złóżcie należne ofiary *
    i miejcie nadzieję w Panu.
    Wielu powiada: „Któż nam szczęście ukaże?” *
    Wznieś ponad nami, Panie, światłość Twojego oblicza!
    Więcej wlałeś radości w moje serce *
    niż w czasie obfitych plonów pszenicy i wina.
    Spokojnie zasypiam, kiedy się położę, †
    bo tylko Ty jeden, Panie, *
    pozwalasz mi żyć bezpiecznie.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Zmiłuj się nade mną, Panie, / i wysłuchaj moją modlitwę.

    2 ant. Wśród nocy * błogosławcie Pana.

    Psalm 134
    Wieczorna modlitwa w świątyni
    Chwalcie Boga naszego, wszyscy Jego słudzy, którzy się Go boicie, mali i wielcy! (Ap 19, 5)

    Błogosławcie Pana, wszyscy słudzy Pańscy, *
    którzy przebywacie nocą w Jego domu.
    Wznieście wasze ręce ku Miejscu Świętemu *
    i błogosławcie Pana.
    Niech Cię Pan błogosławi ze Syjonu, *
    Ten, który stworzył niebo i ziemię.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Wśród nocy błogosławcie Pana.

    CZYTANIE
    LG tom IV: Po I Nieszporach, str. 977;
    LG skrócone: Po I Nieszporach, str. 1174
    Pwt 6, 4-7

    Słuchaj, Izraelu: Pan jest naszym Bogiem, Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił swoich. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu.

    RESPONSORIUM KRÓTKIE
    LG tom IV: Po I Nieszporach, str. 977; LG skrócone: Części stałe, str. 1169

    K. W ręce Twoje, Panie, * Powierzam ducha mojego.
    W. W ręce Twoje, Panie, / Powierzam ducha mojego.
    K. Ty nas odkupiłeś, Panie, Boże wierny.
    W. Powierzam ducha mojego.
    K. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
    W. W ręce Twoje, Panie, / Powierzam ducha mojego.

    PIEŚŃ SYMEONA
    LG tom IV: Po I Nieszporach, str. 977-978;
    LG skrócone: Części stałe, str. 1170
    Łk 2, 29-32

    Ant. Strzeż nas, Panie, gdy czuwamy, * podczas snu nas osłaniaj, / abyśmy czuwali z Chrystusem / i odpoczywali w pokoju.

    Teraz, o Panie, pozwól odejść swemu słudze w pokoju, *
    według słowa Twojego,
    Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, *
    któreś przygotował wobec wszystkich narodów:
    Światło na oświecenie pogan *
    i chwałę ludu Twego, Izraela.
    Chwała Ojcu i Synowi, *
    i Duchowi Świętemu.
    Jak była na początku, teraz i zawsze, *
    i na wieki wieków. Amen.

    Ant. Strzeż nas, Panie, gdy czuwamy, / podczas snu nas osłaniaj, / abyśmy czuwali z Chrystusem / i odpoczywali w pokoju.

    MODLITWA
    LG tom IV: Po I Nieszporach, str. 978; LG skrócone: Po I Nieszporach, str. 1174

    Módlmy się. Wszechmogący Boże, bądź z nami tej nocy, † abyśmy jutro z Twoją pomocą wstali * i radowali się ze zmartwychwstania Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

    Noc spokojną i śmierć szczęśliwą niech nam da Bóg wszechmogący, Ojciec i Syn, i Duch Święty. W. Amen.

    ANTYFONA DO NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY
    LG tom IV: Części stałe, str. 974-975; LG skrócone: Części stałe, str. 1171-1172

    Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj! Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy; do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s